Dit stuk gaat over een zeer respectabele Imam en een rechtvaardige geleerde. Imam Abu Hanifah, an-Nu^man Ibn Thâbit, geboren in de stad Kufa in het jaar 80 AH. Zijn familie was van Perzische origine. Imam Abu Hanifah’s vader, Thabit, heeft Imam ^Aliyy Ibn Abi Talib in Kufa ontmoet die du^a voor hem en zijn nakomelingen gemaakt heeft. Imam Abu Hanifahwas gezegend door de du^a’ van Imam ^Aliyy.
Al-Bukhariyy en Muslim overleverden dat Abu Hurayrah zei, dat de Profeet zei, wat betekent: “ Als de kennis van de Religie zo ver weg zou zijn als de plejaden ( een groep sterren die ten opzichte van elkaar op dezelfde plaats in het heelal blijven), dan is het zeker dat een persoon uit Perzië die in staat zou zijn om het te bereiken.” Imam as-Suyyutiyy zei, wat betekent: “ Er is unaniem overeengekomen dat deze hadith naar Imam Abu Hanifah refereert.”
Imam Abu Hanifah nam de kennis van honderden prestigieuze mannen van zijn tijd, zoals: Anas Ibn Malik, ^Abdullah Ibn Awfa, Wathilah Ibn Al=Asqa^ en Ma^qil Ibn Yasar. Dus Imam Abu Hanifa kreeg de eer om onder de Tabi^ien (de opvolgers van de Metgezellen) te zijn. Onder zijn leraren waren de grote en bekende tabi^ien, ^Ata’ Ibn Abi Rabah, Hammad Ibn Sulayman en Az-Zuhriyy.
Vele bekende Sheikhs namen de ahadeeth van Imam Abu Hanifah, hieronder zaten : ath-Thawriyy, Ibn al-Mubarak, Hammad Ibn Zayd en ^Abdur-Razzaq. Imam ash-Shafi^iyy zei, wat betekent, “Alle mannen van de fiqh vertrouwen op Abu Hanifah”. Hij zei ook, wat betekent ”Ik verrichte tabbaruk via Abu Hanifah en ik bezocht zijn graf elke dag en ik smeekte Allâh via Imam Abu Hanifah. Het duurde niet lag voor mijn behoefte werd vervult”.
Imam Abu Hanifah was gewoon om het Fadjr gebed met zijn wudu’ van het Isha’ gebed te verrichten. Veertig jaar lang was hij gewoon om 400 rak^ahs elke nacht in de tussentijd te verrichten. Het is ook overgeleverd dat hij dertig jaar lang de hele Quran in een rak^ah reciteerde.
Imam Abu Hanifah, legde het geloof van de Moslim natie in veel van zijn boeken uit. In een van zijn boeken, getiteld Al-Fiqh al-Absat, zei hij, wat betekent: “Allâh bestond eeuwig (zonder begin) en er was geen plaats. Hij bestond voor het scheppen van de schepping en Hij is de Schepper van alles.”
Imam Abu Hanifah werd door Al-Mansur, de khalief in die tijd, in de gevangenis gezet, vanwege het afkeuren van de positie van de hoofduitvoerder van de rechters. Terwijl hij in de gevangenis was, werd Imam Abu Hanifa enorm gemarteld. Al-Mansur bevool de gevangenisbewaarders om Abu Hanifah 10 maal, elke dag zweepslagen te geven. Wat niet verbazend is, is dat dit de zaak van de Imam in het uitvoeren van zijn daden van aanbidding en smekingen aan Allâh niet verzwakte. Abu Hanifah overleed in de gevangenis ten gevolge van de martelingen die hij ondervond tezamen met een enorme pijn die hij had in zijn buik. De Grote Imam overleed in Bagdad in het jaar 150 AH, op de leeftijd van zeventig jaar. Het nieuws van de dood van de Imam raakte heinde en verre bekend en vijftigduizend mensen woonde zijn begrafenis bij, moge Allâh zijn rang verhogen.
We vragen Allâh om ons onder degene te laten zijn die de leiding van de Profeet volgen en mag ons einde in de staat van vroomheid zijn. Amien.
