Blasfemie

Het is verplicht voor alle moslims om hun geloof in de Islam te behouden en het te beschermen tegen alles wat het ongeldig maakt, annuleert en verbreekt. Dat wil zeggen tegen de afvalligheid, moge Allah ta^ala ons hiertegen beschermen. Imam en-Nawawiyy en anderen hebben gezegd: “De afvalligheid is de meest afschuwelijke soort van blasfemie.” In onze tijd is de losbandigheid in het praten een veelvoorkomend feit. Sommige mensen spreken woorden uit, die hen uit de Islam doen treden, die zij niet als een zonde beschouwen, terwijl het nog erger, blasfemie is.

Ditgene bewijst de uitspraak van de Profeet:

إن العبدَ ليتكلَمُ بالكلمةِ لا يرى بها بأسًا يهوي بها في النار سبعين خريفًا

Wat betekent: “Zeker, het gebeurt dat de dienaar een woord uitspreekt waarin hij niks slechts ziet, maar waardoor hij zal vallen in de hel gedurende zeventig herfsten”. Dat wil zeggen een afstand afgelegd in zeventig jaren van val en dit komt overeen met de tijd die nodig is om de bodem van de hel te bereiken, welke een plaats is die alleen voor de ongelovigen is bestemd. Deze hadieth is overgeleverd door et-Tirmidhiyy, die hem de graad van hassan[1] heeft gegeven en in dezelfde betekenis bestaat er een andere hadieth overgeleverd door el-Boechariyy en Moeslim.

Deze hadieth is een bewijs dat de val in de blasfemie niet als voorwaarde vereist om kennis van de corresponderende wet te hebben gehad, noch tevreden te zijn met de daad, noch te geloven in de betekenis van de uitgesproken term, zoals het boek Fiqhoes-Soennah valselijk beweert. Woede is voor een persoon geen excuus om te ontkomen aan het oordeel van het vallen in de blasfemie, zoals en-Nawawiey heeft gezegd: “ Als een man boos wordt op zijn zoon en hem met geweld slaat en als een ander tegen hem zegt: “Hoe kon je dat doen, jij bent toch een moslim?” en als  hij dan opzettelijk “nee” antwoordt zal hij in de blasfemie vallen”. Andere geleerden hebben deze uitspraak ook bevestigd, waaronder de Hanafieten. 

Imam en-Nawawiyy en andere geleerden van de vier wetscholen hebben de afvalligheid onderverdeeld in drie soorten: afvalligheid in  geloven, daden en uitspraken.